Friday, February 26, 2016

പെരിങ്ങോട്ടെ പൂമരം




പെരിങ്ങോട് ഗ്രാമത്തിന്‍ നടുവിലൊരു പൂമരമുണ്ട്   കാലങ്ങിള്‍ക്കിപ്പുറവും ചിരിക്കുന്ന പൂമരം 

                                                  അതെ.. ഓര്‍മ്മകളുടെ ഇടവഴികളില്‍ എവിടെയോ ഞാന്‍ കാണാറുണ്ട്  ഈ പൂമരത്തെ. ബാല്യകാലത്ത്‌  തുണിസഞ്ചിയും  മണ്ണെണ്ണ ടീന്നുമായ്  റേഷന്‍കടയിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ ,തയ്ച്ചു വെച്ച പുത്തന്‍ ഷര്‍ട്ട് വാങ്ങാന്‍ രാഘവേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ ,വെള്ളച്ചായ കുടിക്കാന്‍ ആ ഇരുമ്പ് സൈക്കിളിന്‍ മേല്‍ പോകുമ്പോഴും  എന്നോട് ചിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ആ പൂമരം .

തോളില്‍ കൈകള്‍ ചേര്‍ത്ത്  വെച്ച സൗഹൃദത്തിനും ആരുടെയോ പ്രണയാര്‍ദ്രമായ പുഞ്ചിരിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പിനും എത്ര സാക്ഷിയായിട്ടുണ്ട്  എനിക്കാ പൂമരം . അതിനേക്കാള്‍ ഏറെ  വാത്സല്യത്തിന്റെ രണ്ടു കൈകള്‍ പിടിവിടല്ലേ എന്ന് ചൊല്ലി അമ്മ നക്ഷത്രം എത്രയോ തവണ  ഈ പൂമരത്തിന്‍ കീഴിലുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ പോയിരിക്കുന്നു .മഞ്ഞു പെയ്തിറങ്ങിയ ഒരു ഡിസംബര്‍ രാവിലാണ്   ആ പൂമരത്തിനു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന തറകളെല്ലാം പൊളിച്ചു കളഞ്ഞത്  ഞാന്‍ പൂമരത്തോട്  ചോദിച്ചു  വികസനത്തിന്‍റെ വാള്‍തല നിന്നിലേക്കും വരുമോ ..?

നിറം മങ്ങിയ ഇലകളില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച മഞ്ഞുതുള്ളികളെ തലോടിക്കൊണ്ട്  പൂമരമെന്നോട് 

കാലങ്ങളുടെ വേഗതയില്‍ ഈ പെരിങ്ങോട്  ഗ്രാമവും മാറിയില്ലേ  ഉയര്‍ച്ചയിലും വളര്‍ച്ചയിലും താഴ്ചയിലും  ഉറങ്ങാതെ ഞാന്‍ കാവലിരുന്നിട്ടുണ്ട് . എനിക്ക്  അക്ഷരങ്ങള്‍ അറിയുമെങ്കില്‍ എന്‍റെ ചുവന്ന പൂക്കള്‍ കൊണ്ട്  കവിത രചിക്കുമായിരുന്നു.
എനിക്ക് പാടാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ ഗ്രാമം മുഴുവനും പാടി നടക്കുമായിരുന്നു . എനിക്കതിനു കഴിയില്ലല്ലോ  ഒന്നിനും കഴിയാതെ  ഒന്നുമാകാതെ ഞാന്‍ മുരടിച്ചു .സാരമില്ല എങ്കിലും ഞാനിവിടെ വേണം എന്‍റെ ഗ്രാമത്തെ അടയാളപ്പെടുത്താന്‍. എന്‍റെ അരികിലൂടെ വിദ്യ തേടി പോകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കാന്‍ സമാധാനത്തിന്‍റെ പൂക്കള്‍ ഈ മണ്ണില്‍ വീഴ്ത്താന്‍ പണ്ടത്തെ പെരിങ്ങോടെന്‍ കഥകളെ ഉറക്കെ പറയാന്‍ ,കലയുടെ വിസ്മയക്കൊടി നാട്ടാന്‍ .
                                          പൂമരത്തോട്  ഞാനും ചൊല്ലി "പെരിങ്ങോട് ഗ്രാമമെന്ന സുന്ദരിയുടെ മുടിയിഴയില്‍ കോര്‍ത്തുവെച്ച സ്നേഹ സുഗന്ധമുള്ളതല്ലേ നീ  പെരിങ്ങോട് ഗ്രാമത്തിനൊരു സൗന്ദര്യമുണ്ട്  അത് കൊണ്ടാണല്ലോ അറിവിന്‍റെ തമ്പുരാനെ നമുക്ക് കിട്ടിയതും ,ഒന്നാം ക്ലാസ്സിനടുത്തു മുമ്പ് നിന്നിരുന്ന ആ വലിയ മാവ് നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതമോര്‍ത്ത് ആവലാതിയാല്‍ വെട്ടിമാറ്റിയപ്പോള്‍ "ഞാനെത്ര ഉച്ചക്കുറങ്ങിയതാ ആ തണലുവിരിച്ച മാവിന്‍ പായയില്‍ എന്ന് വിലപിച്ചതും, താളങ്ങളുടെ ആശാനായ കുഞ്ഞുണ്ണി ആശാന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ കവിത പൂവിട്ടതും ,കൂട്ടം കൂടിയാല്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥ ചലച്ചിത്രം പിറവിയെടുക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞതും  ,വരയുടെ മാന്ത്രിക ചരടിനാല്‍ വിസ്മയം തീര്‍ത്തതും  ഇനിയും പറയുവാനേറെ ഉള്ളതും  അദൃശ്യമായ ആ സൗന്ദര്യം കൊണ്ടല്ലേ .

ജീവിതം തേടി  എനിക്കിനിയും അലയണം  അതിനു മുമ്പ്   ഒരു ചോദ്യം   
 പെരിങ്ങോടിന്റെ നെറുകയില്‍ ഈ പൂമരം നട്ട കൈകളേതാണ്...?
 
 

Tuesday, August 25, 2015

നാടക ക്യാമ്പിലെ ചിതലരിക്കാത്ത ഓർമ്മകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ

മദിരാശിയിലെ സി.ടി.എം .എ യും  കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയും   സംഘടിപ്പിച്ച നാടക ക്യാമ്പിലെ ചിതലരിക്കാത്ത  ഓർമ്മകളിൽ പൂവിട്ട അക്ഷരങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും  





                                        (ക്യാമ്പ്   തുടങ്ങുന്നതിനു   മുമ്പുള്ള  എക്സൈസ്  ) 

                                                                              

                                               ഞാനും  വിബീഷും  പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു  :) 

                                                                          

                                                      നടന്നു കൊണ്ടൊരു സ്ക്രിപ്റ്റ്‌  വായന 
                                                                                 
(ബൈബിളിലെ ചെറിയ ഭാഗം പാട്ടായ്  ഞാൻ തന്നെ എഴുതി ഞാൻ തന്നെ സംഗീതം ചെയ്തു ഞങ്ങൾ പാടുന്നു :) 
"അവനെ  കല്ലെറിയുക ........  അവനെ കല്ലെറിയുക" 

ക്യാമ്പ്   ഡയറക്ടർ  സുനിൽ മാഷ്‌   നിർദേശങ്ങൾ  തരുന്നു .തൃശ്ശൂർ  സ്കൂൾ  ഓഫ്  ഡ്രാമയിലെ  അദ്ധ്യാപകൻ ആണ്  ഇദ്ധേഹം 
ജിബ്രീഷ്  നാടകത്തിൽ  നിന്ന്  ഒരു രംഗം 





Friday, April 10, 2015

ചിത്രങ്ങൾക്കും പറയുവാനേറെ

                                                       
 
നട്ടുച്ചയിലെ സൂര്യവെളിച്ചം പിറന്നാൾ  
ആശംസകൾ നേർന്നപ്പോഴായിരിക്കണം  
ചിന്തകളിൽ എപ്പോഴോ അടഞ്ഞു പോയ 
കണ്‍പോളകൾ തുറന്നതും കാലം  
പിഴിതെറിഞ്ഞ ജീവിത വേരുകളിൽ  
ബാക്കിവെച്ച ചിത്രം സാക്ഷിയായതും  
ഹേ ചിത്രമേ എന്റെ അഭാവമാണോ 
നിന്നിലെ എന്നെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞതും  
പ്രണയിച്ചതും  
എന്റെ ജന്മമാണോ ച ലിക്കേണ്ട  നിന്റെ  
ജീവിതത്തെ നിശ്ചലമാക്കിയത്  
എങ്കിൽ ഈ പാറക്കല്ലിൽ  
തലയടിച്ചു രക്തം കൊണ്ട് മാപ്പ് ചോദിക്കാം  
ഹേ ചിത്രമേ നിന്റെ പിറവിയിൽ ഞാനില്ല  
എന്റെ പിറവിയിൽ നീയുണ്ട്  
എന്നിട്ടും .. 
വാത്സല്യത്തിൻ കൈകൾ ആത്മവിശ്യാസത്തിന്റെ 
 കരുത്ത് എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു  
നീ പറയുക പൂയം നാളിൽ പിറന്നതോ  
ചില കൈകൾ വഴിമാറി നടന്നതോ എന്റെ തെറ്റ്  
ചിത്രമേ മൗനം വെടിയുക  
നിശ്ചല ചിത്രം പതുക്കെ പറഞ്ഞു  
നീ ഉണരുക കുഞ്ഞേ വാത്സല്യത്തിൻ കൈകൾ  
മൈലാഞ്ചിക്കടിയിൽ നിന്ന്  സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ  
അത്മവിശ്യാസത്തിൻ നീ കൈകൾ മറക്കുക  
പകരം നെഞ്ചോട്‌ ചേർക്കാൻ എന്നിലെ നാല്  
കൈകൾ നിനക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്‌  
അവരിൽ നീ അലിയുക 
ഒന്നായ് ചേരുക എങ്കിൽ പാറക്കല്ലിൽ  
കൊത്തിയെടുത്ത മനോഹര ശില്പമായ്  
മാറും നിന്റെ ജീവിതം  


-ശുഭം -

Monday, March 03, 2014

മദിരാശിയിലെ മല്ലിപ്പൂക്കൾ

   ചിതലരിക്കാത്ത  ഓർമ്മകളെ വാരിപ്പുണരാൻ എനിക്കെന്നുംഇഷ്ടമാണ്  അത്കൊണ്ടാകണം ആകാശം കാണാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഈ കുഞ്ഞു  മയിൽ‌പീലിയിൽ ഓർമ്മകളെ  നട്ടുവളർത്തുന്നത് അങ്ങിനെ ഓർമ്മകളെ  സ്നേഹിച്ച്  സ്നേഹിച്ച് .മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞ ജീവിതവഴിയിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങണം . മുള്ളുകൾ കൊണ്ട് മനസ്സ് നോവുമ്പോൾ ഈ ഓർമ്മകൾ ഒരാശ്വാസം തന്നെയാണ് . ഒരു സ്വപ്നജീവി  ഓർമ്മകളിൽ ജീവിക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ഭ്രാന്തൻ .നമ്മിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മകളുടെ പൂന്തോപ്പിൽ പുഷ്പങ്ങളായ്  വിടരുന്നത് അത് അക്ഷരങ്ങളിൽ പകർത്താൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടവും . പ്രവാസിയിൽ നിന്ന് മറുനാടൻ  പ്രവാസിയിലേക്ക്  ഒത്തിരി ദൂരമുണ്ടെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒന്ന് തന്നെയല്ലേ .എങ്കിലും  മദിരാശിയിലെ തിരക്കിനിടയിൽ ജീവിതംലയിക്കുമ്പോൾ  ഈ മദിരാശി യെക്കുറിച്ചും എഴുതണം എന്ന് ഹൃദയം മന്ത്രിച്ചു  .ഞാൻ എഴുതുകയാണ്  മല്ലിപ്പൂക്കളുടെ  നാട്ടിലെ  മറുനാടൻ  പ്രാവാസത്തിലെ  എന്റെ ഹൃദയാക്ഷരങ്ങൾ . 
                                                                                          

ബഹ്‌റൈൻ എന്ന പവിഴദ്വീപിലെ  പ്രവാസത്തിന്റെ ആരവങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ശൂന്യത യായിരുന്നു ചുറ്റും  ഇനി എങ്ങോട്ട്  എന്ന് കുറെ മറക്കാനാവാത്ത നല്ല ഓർമ്മകളും  ,കുറച്ചു സങ്കടങ്ങളും സമ്മാനിച്ച പവിഴ ദ്വീപിലെ ഓർമ്മകൾ മാറോടണച്ച് നാട്ടിലെ മനോഹാരിതയും ആസ്വദിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  ആണ്  ഒരു ചെറിയകുട്ടിയെന്ന പോലെ  എന്റെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പ്രിയ സഹോദരി ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് എന്നെ  ബോധവാനാക്കിയത് ,പിന്നെ മദിരാശിയിൽ ഉള്ള എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു ഞാനും വരുന്നു നിന്റെ മദിരാശിയെ പ്രണയിക്കാൻ  .അങ്ങിനെ ഞാനും മറുനാടൻ മലയാളിയുടെ വേഷമണിഞ്ഞ്‌ ഇനി മദിരാശിയിലേക്ക്.തിരുവള്ളുവരുടെ കവിതകൾ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന തമിഴ് മണ്ണിലേക്ക് .മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ജമന്തിപൂക്കളുടെയും സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ നാട്ടിലേക്ക്. എന്നെ മകനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന പ്രിയ സഹോദരി .. സൗഹൃദത്തിന്റെ ഊഷ്മളതയിൽ  സ്നേഹിച്ച പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ പ്രാർത്ഥനയാൽ സ്നേഹിക്കുന്നഅക്ഷരസ്നേഹികളെ എന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന ഇതളുകൾവാടിയ പനിനീർപൂവ് മുറിച്ചെടുക്കാം. തരുന്ന സ്നേഹങ്ങൾക്ക്‌ പകരമായ് ഈ ജീവനുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്നു. 
                                                                            മെയ് മാസത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു രാവിലാണ് മദിരാശിയിലെത്തിയത് എന്റെ രണ്ടാമത്തെ യാത്രയാണ് ഇത് . ഒരു വിത്യാസം  അവിടെ കാത്തു നില്ക്കാൻ സുഹൃത്ത്‌ ഇല്ല  ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ ലീവ് കിട്ടിയില്ല   അടയാറിലേക്കുള്ള അഡ്രെസ്സ് ഫോണിലേക്ക് അയച്ചിരുന്നു .അത് വായിച്ചു കൊണ്ട് റയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് സുഖകരമായയാത്രക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ചെന്നയിലെ ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവർമാർ കൂട്ടംകൂടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയത് .കൂട്ടുകാരൻ നിർദ്ദേശം തന്നതിനാൽ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ  തൊട്ടടുത്തുള്ള ബസ്സ്‌ വരുന്ന സ്ഥലത്ത് പോയി നിന്നു .നാട്ടിലെ നെയിം ബോർഡ് വായിച്ചു ശീലിച്ച എനിക്ക് മദിരാശിയിലെ ബസ്സിന്മേലുള്ള നമ്പറുകൾ കൗതുകമായിരുന്നു .കുറച്ചുനേരം കാത്തിരുന്നിട്ടും എന്റെ നമ്പർ എഴുതിയ ബസ്സ്‌ വന്നില്ല .നമ്മുടെ അണ്ണന്മാർ ഇടയ്ക്കുവന്നു സൗഹൃദം പുതുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവർക്ക് കൊടുക്കാൻ ആധാരം കയ്യിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ പോയില്ല .അപ്പോഴാണ്‌ തൊട്ടടുത്ത്‌ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി വന്നു നിന്നത് ഒരു മലയാളിക്ക് വേറൊരു മലയാളിയെ തിരിച്ചറിയാൻ  എളുപ്പമാണല്ലോ വേറൊന്നും നോക്കിയില്ല ആ കുട്ടിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു  ആ കുട്ടിയും   അടയാറിലേക്കാണ്      പേര് പ്രീത  നാട് അക്ഷരങ്ങളുടെ നാടായ തുഞ്ചൻപ്പറമ്പ് .അണ്ണാ യുണിവേർസിറ്റിയിൽ ബിരുധാനന്തര  ബിരുദം പഠിക്കുന്നു .അങ്ങിനെ അടയാറിയിൽ ബസ്സിറങ്ങുമ്പോൾ മുപ്പതുരൂപയുടെകടക്കാരൻ ആകുകയായിരുന്നു .കാരണം ചില്ലറയെന്ന ആഭ്യന്തരപ്രശ്നം ഇവിടെയും തലപൊക്കി .പ്രീതയെന്ന ആ കൂട്ടുകാരി കൊടുത്ത മുപ്പതു രൂപയും അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ എനിക്ക് തന്ന പത്തു രൂപയും  ഞാൻ എങ്ങിനെ തിരിച്ചു തരുമെന്ന ചോദ്യത്തിന് പുഞ്ചിരിയിൽ മറുപടി തന്ന ആ കുട്ടിയെ ഞാൻ പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല  അടയാറിൽ പോകുമ്പോഴെല്ലാം  എന്റെ  കണ്ണുകൾ തിരയാറുണ്ട്‌  ആ നാല്പതു രൂപ തിരിച്ചുകൊടുക്കാൻ .നന്മയുള   ആ മനസ്സ് ഒരിക്കലും കൈമോശം പോകരുതേഎന്ന പ്രാർത്ഥനയാൽ കണ്ണുകൾ പിൻവലിക്കുമ്പോൾ  ഒന്ന് ഓർക്കാറുണ്ടായിരുന്നു  ഒരിക്കൽ ഞാൻ എഴുതും  ആ നന്മയുള്ള മനസ്സുകളെ കുറിച്ച്. 
                                                                       


                    പിന്നീടങ്ങോട്ട് മദിരാശിയിലെ മല്ലിപ്പൂക്കളേയും   കണ്ണടച്ച്തുറക്കുംമുമ്പേ ഇതളുകൾകൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന നാളുകളെയുംസ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങി  .കഴുത്തിൽ   ഐഡന്റിറ്റികാർഡും  കാതിൽ  ഹെഡ്ഫോണുമായി  തിരക്കിട്ട് പോകുന്ന  അനേകം പേരിൽ ഒരാളായി ഞാനുംമാറി. ഇതിനിടയിലാണ്  മല്ലിപൂക്കളെ പോലെ സുഗന്ധമുള്ള  അക്ഷരങ്ങൾ എന്നെ ഒരു സൗഹൃദത്തിൽ  എത്തിച്ചത്   ഇവിടെ ഒരു മലയാളം സ്കൂളിൽ മലയാളം  അദ്ധ്യാപകനായ  ശ്രീകുമാർമാഷിന്റെ  അടുത്ത് .എനിക്ക് തോന്നുന്നു.   അക്ഷരങ്ങൾ  തന്നെയാണ് മാഷിന്റെ അടുത്തേക്കും   എന്നെ എത്തിച്ചത് പലപ്പോഴും  അങ്ങിനെയാണല്ലോ  മലപ്പുറത്തുള്ള അഷ്‌റഫ്‌ സൽവ  എന്റെ സഹോദരനായതും , ശബ്ദം കൊണ്ടും അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ടും ഒരു സഹോദരനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന കണ്ണൂരാനും  , എന്നെ അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുന്ന പല സുഹൃത്തുക്കളും   അക്ഷരസ്നേഹികളും ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന സംഭവത്തിന്റെ സൂത്രധാരനുമായ ഷെഫീക് ഇക്കയും   ഒത്തിരി നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെയും  തന്നത് ഈ അക്ഷരങ്ങളായിരുന്നു ഉമ്മ പുനർജ്ജനിച്ചോ  എന്ന്  തോന്നിപ്പിച്ച സ്നേഹവും തന്നത് ഈ അക്ഷരങ്ങളാണ്  അത് കൊണ്ടുമാത്രമാണ്  ഈ അക്ഷരങ്ങളെയെല്ലാം ഞാൻ മാറോടണക്കുന്നത്‌ പണ്ട് ഉമ്മ പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു " ആ ലൈബ്രറിയിൽ പോയി വല്ലതും വായിച്ചൂടെ നിനക്ക് " അന്ന് അക്ഷരങ്ങളെ തേടി പെരിങ്ങോട് സ്കൂളിനടുത്തുള്ള ഞങ്ങളുടെ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് പോകാറുണ്ടായിരുന്നു .വീണുകിട്ടിയ ഇടവേളയിൽ അക്ഷരസ്നേഹികളും ഷോർട്ട്ഫിലിം പ്രവർത്തകരുമായ സുദേവേട്ടനും അച്ചുതാനന്ദേട്ടനും അശോകേട്ടനും തുടങ്ങിയവർ നയിച്ച കുട്ടികളുടെ ബാലവേദിയിൽ ആദ്യമായ് അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ഉമ്മയെ കുറിച്ച് എഴുതിയ കവിത കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ 
"അക്ഷരങ്ങൾ വെളിച്ചമാണ് ജീവിതമാകുന്ന കറുത്തവഴിയാത്രയിൽ
 വെളിച്ചമായ് മാറുന്നത് ഈ അക്ഷരങ്ങൾ മാത്രം
 അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുക
 അക്ഷരങ്ങളെ വളർത്തുക
 അക്ഷരങ്ങൾ വളരട്ടെ
 അക്ഷരങ്ങൾ വിജയിക്കട്ടെ" 
                                                                                           


                                            പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങൾ  റൂമിലെ  ഏകാന്തതയേയും  പ്രണയിച്ച്  കഴിയുമ്പോഴാണ്  സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തുകൂട്ടാൻ കൂടെ രണ്ടു പേർ..റൂമിലേക്ക്‌ എത്തിപ്പെട്ടത് പ്ലസ്‌ടു ജീവിതം കഴിഞ്ഞ്..ഭാവിയെ കെട്ടിപ്പടുക്കാൻചെന്നയിലേക്ക് വന്നവർ. അവർക്കൊപ്പം അവരുടെ മാതാപിതാക്കളും അവർ യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണുകൾനിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .കാരണം അവരുടെ പ്രതീക്ഷകളാണ് ഈ കുട്ടികൾ കണ്‍നിറയെ കാണാൻ എപ്പോഴും കൊതിക്കുന്നുണ്ടാകുമെങ്കിലും വേർപാട് അനിവാര്യതയിലേക്ക് വഴിമാറുമ്പോൾ മനസ്സ് നൊന്തിരിക്കാം..ഞാൻ ഞാനോർക്കുകയായിരുന്നു  ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ അത് .മാതാപിതാക്കളുടെ ഒരു സ്നേഹ സ്പർശനം പോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടഎത്ര കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ട് നമുക്ക് ചുറ്റും എങ്കിലും..ആ യാത്ര പറച്ചിൽ എന്നിലെവിടെയോ നഷ്ടബോധത്തിന്റെ അലയടികൾ തീർത്തു അതായിരിക്കാംകണ്ണ് നിറഞ്ഞതും അക്ഷരങ്ങളായ്‌ പിറന്നതും .ഓർക്കുക പ്രകടിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്ത സ്നേഹം നിരർത്ഥകമാണ്‌..നിനച്ചിരിക്കാത്ത സമയത്ത് അവരും പടിയിറങ്ങിപ്പോയി ഞാൻ വീണ്ടും സ്വപ്നലോകത്തിൽ ലയിച്ചു  . എന്നും വെള്ളമൊഴിക്കുന്നറോസാപ്പൂക്കളെനോക്കി ഞാൻ കവിതയെഴുതി    
പ്രഭാതം ശ്രുതിമീട്ടി ഉണർത്തുമ്പോഴുംസായാഹ്നത്തിലെ വാനമ്പാടികൾ യാത്ര പറയുമ്പോഴും എന്റെ കൈകളാൽ നിനക്ക് തരുന്ന പാന പാത്രത്തിൽ വിടരാതെ പോയ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ  തേങ്ങലുകൾ ഉണ്ട്
                                                                         
  ഞായറാഴ്ച്ചയുടെ   ഇടവേളയിലാണ് ചെന്നൈ കവി സംഗമം നടത്തിയ  കവിയരങ്ങിൽ എത്തിപ്പെട്ടത്   മുതിർന്നവരുടെ ലോകമായിരുന്നെങ്കിലും  അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരിൽ അവർ ചെറുപ്പമായിരുന്നു അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം അവിടം എനിക്കിഷ്ടമായതും . അന്നത്തെ മദിരാശി സായാഹ്നം എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു  .മദിരാശി സായാഹ്നം യാത്രപറഞ്ഞ് പിരിയുമ്പോൾഞാൻ കവിതയുടെ ലോകത്ത് നിന്നും ഉണരുകയായിരുന്നുകവിതകളുടെ വസന്തം നിറഞ്ഞിരുന്നവിടം പൂവിട്ട ഓരോ കവിതയും എനിക്കുള്ള റോസാപൂക്കളാണ് അക്ഷരങ്ങളെന്നെ താരട്ടിനാൽ നെറുകയിൽ തലോടിയപ്പോൾ ഞാൻ  കവിതയിൽ ലയിക്കുകയായിരുന്നു ..സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഓരോ കവിതയുംവഴിവിളക്കായ് മാറിഉൾക്കാഴ്ച്ചയുടെ വെളിച്ചം ആരോ കൊളുത്തി കവിതയിൽ ജീവിതം ലയിച്ചതോ ജീവിതത്തിൽ കവിത ലയിച്ചതോഅറിയില്ല ഒന്ന് മാത്രമറിയാം     എന്റെ കവിതയാണെന്റെ ഹൃദയം" . 
                                                                                     


അറിയില്ല എപ്പോഴാണ് ചൂളൈമേട് സമാജത്തിൽ എത്തിയത് എന്ന്മലയാളത്ത സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം . സമാജത്തിന്റെ  നേതൃത്യത്തിൽ നടക്കുന്ന പരിപാടിയിൽ ഞാനും പങ്കെടുക്കാറുണ്ട് .മലയാളി സമാജത്തിന്റെ നേതൃത്തിൽ നടത്തിയ കുട്ടികളുടെ കലാവേദിക്ക് ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും നേതൃത്യം കൊടുത്തത് എന്നെ ഒത്തിരി സന്തോഷിപ്പിച്ചുപണ്ടെങ്ങോ നഷ്ടമായ ആ കലാവേദി എനിക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടി എന്ന് തോന്നിപ്പോയി കാരണം ഞാനറിയാതെ ആ ബാല്യകാലത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു .കലയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾ കലയെ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് വളരണം കലയെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കെ മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാനാകൂ നമ്മുടെ കുട്ടികൾ കലയെ സ്നേഹിച്ചു വളരട്ടെ  അല്ലെ ..? 
                                                                           സംഗീതത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവർ ആരാ അല്ലെ   എനിക്കും ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാ സംഗീതം  പണ്ടേ ഉള്ള ശീലമാ എവിടെ ആയിരുന്നാലും പരിസരം നോക്കാതെപാടും  എന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ നാട്ടുവഴിയിൽ ഇപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നുണ്ടാകും എന്റെ പാട്ടുകൾ  ഉറങ്ങുന്നതും ഉണരുന്നതും സംഗീതത്താൽ ആണ് .    താരാട്ട് പാട്ടുകൾ കേട്ട് കണ്ണ് നിറയ്ക്കും വിരഹത്തിന്റെ നിർവൃതിയിൽ അലിയും    നിലാവുള്ള രാത്രിയിൽ  ഗസലും കേട്ട് പ്രണയത്തെ നെഞ്ചോടു ചേർക്കും  . ഓണത്തിന്റെ ആഘോഷങ്ങൾമദിരാശിയിൽ നടക്കുമ്പോഴാണ് സുഹൃത്തായ ശ്രീകുമാർ മാഷ്‌ എന്നെ  ആവണി പൂവരങ്ങിലേക്ക് എത്തിച്ചത് . ഇങ്ങിനെ ഒരു വേദിയിൽ  ആദ്യമായിരുന്നു    പേടി തോന്നിയെങ്കിലും  സുറുമയെഴുതിയ  മിഴികളെ കുറിച്ച് പാടുമ്പോൾ   ഒരു മുഖം എന്നിലേക്ക്‌ പറന്നു വന്ന്    ഒരു കുഞ്ഞു മയിൽ‌പീലി തന്ന്  ദൂരേക്ക് പറന്നു പോയി പിന്നെ അറിഞ്ഞത് നിറഞ്ഞ സദസ്സിന്റെ കയ്യടികളുടെ സ്പന്ദനങ്ങളായിരുന്നു  മറക്കാനാവാത്ത നിമിഷങ്ങളായി അത് മാറി .അങ്ങിനെയൊരു വേദി ഒരുക്കി തന്ന നന്മ നിറഞ്ഞ മനസ്സുകൾക്ക്  നന്ദി . 
                                                                  
ചെന്നൈസൗഹൃദവേദി നടത്തിയ സംഗീത സന്ധ്യയിൽ പാടാൻ അവസരം കിട്ടിയതും   അതിന്റെ റിപ്പോർട്ട്  മാതൃഭൂമിയിൽ വന്നതും   മല്ലിപ്പൂക്കളുടെ  നാടിനെ കൂടുതൽ  പ്രണയിക്കാൻ  കാരണമായി .സംഗീതം മനസ്സിനെ ആർദ്രമാക്കുന്നു പാട്ടിന്റെ ഈണങ്ങൾ നമുക്കെല്ലാം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ  പറ്റാത്ത അനുഭൂതി നൽകുന്നു .പഴയ പാട്ടുകളുടെ സൗന്ദര്യം എത്ര കേട്ടാലും പാടിയാലും മതിവരില്ല സംഗീതഉപകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങൾ ഈണത്തെയും വരികളെയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ടായിരിക്കണം പഴയപാട്ടുകൾ എന്നും നമുക്ക് വാടാത്ത പുഷ്പത്തിനോടെന്ന പോലെ ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത്‌.. അക്ഷരങ്ങളുടെ റാന്തലിൽ സംഗീതമെനിക്കെന്നും വെളിച്ചമാണ്"
                                                                                 
 സമയം വൈകിയെങ്കിലും  ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാം .. ഒരു പൊന്നാട ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് . അത് മറ്റാർക്കുമല്ല   എന്നെ മകനെപ്പോലെ സ്നെഹിച്ച  ഒരു  ഉമ്മിയുണ്ട്‌   അങ്ങ് പവിഴ ദ്വീപിൽ .ആ  കടലിന്നപ്പുറത്തുള്ള ഉമ്മിയെ കുറിച്ച് ഒരു കവിത എഴുതിയിരുന്നു ഞാൻ .അതെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ പൊന്നാട ചെന്നൈ സൗഹൃദവേദി നടത്തിയ കാവ്യാർച്ചനയിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയ പൊന്നാട ഇതണിയിച്ചത് വള്ളത്തോൾ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ എന്ന കലാകാരൻ ആണ് എന്ന മറ്റൊരു സന്തോഷവും. ഉമ്മിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചൊല്ലിയ കവിതയ്ക്ക് ശേഷം ഒരു ചെറിയ കുട്ടി അടുത്ത് വന്ന പറഞ്ഞ ആശംസകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഓർത്തു പോകുന്നു അമ്മയെക്കുറിച്ച് എത്ര എഴുതിയാലാണ് പകരമകുക . അമ്മയെകുറിച്ചുള്ള കവിത പോലും ആ കുഞ്ഞുമനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു മാതാവെന്നും പുണ്യമാണ് മാതാവെന്നും സ്നേഹമാണ് ഒരു വാക്കിന്റെ മുനമ്പ് കൊണ്ട് പോലും വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കുക. ഞാനത് സൂക്ഷിക്കും  ഒരിക്കൽ  വിധിയുടെ കരങ്ങൾ എന്നെപ്പുണർ ന്നാൽ    ആ  ഉമ്മിയുടെ കൈകളിലേക്ക്  ഈ പൊന്നാട കൊടുത്തു കൊണ്ട്  പറയണം  ഒരിക്കൽ തന്ന സ്നേഹത്തിനുംവാത്സല്യത്തിനും പകരമായ് തിരിച്ചു തരാൻ എന്റെ കയ്യിൽ  ഇതേ ഉള്ളൂ  കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്നവന് ഇതേ സ്വ ന്തമായുള്ളൂ  ..സ്വീകരിക്കുക . 
                                                                                  


മരണം പോലും  ആർപ്പുവിളികളാൽ എതിരേൽക്കുന്ന മദിരാശി ,  പൊങ്കാലയുടെ  നാടായ മദിരാശി  പ്രഭാതങ്ങളിൽ   പൂക്കളാൽ നിറയുന്ന മദിരാശി. മെല്ലെ മെല്ലെ ഞാനും പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങുകയാണ് മദിരാശിയെ. ഇനി ഞാൻ  എന്റെയൊരു വിശേഷം പറയാം  .മാർച്ച്‌ ഒമ്പതിന്റെ  രാവിൽ പ്രാർത്ഥനയുടെയും അനുഗ്രഹത്തിന്റെയും  സാന്നിധ്യത്തിൽ  ഒരു ഉറപ്പു കൊടുക്കുകയാണ്  ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടെ നിന്ന് സ്നേഹിക്കാംഎന്നൊരുറപ്പ് . ജീവിതത്തിന്റെ ആ നിർണ്ണായക നിമിഷമാണ് അന്ന് .ജീവിത ഇടവഴിയിൽ  കൈകൾ കോർത്ത്‌ പിടിക്കാൻ ഒരാൾ വരുന്നു .എന്നോ ..എപ്പോഴോ നിറം മങ്ങിയ ഒരു കുഞ്ഞു മയിൽ‌പീലിക്ക്പ്രതീക്ഷയുടെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ നൃത്തമാടാൻ ദൂരെ ദൂരെ ഒരു ഹൃദയം കാത്തിരിക്കുന്നു .നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് പെയ്തിറങ്ങിയ ഒരു കുഞ്ഞുമഴത്തുള്ളി ഹൃദയം ഒപ്പനപ്പാട്ടിന്റെ ഇശലുകളിലൂടെ ഒരുങ്ങുകയാണ് .
ഒരു പുതു ജീവിതത്തിന്റെ വസന്തം പുണരാൻ മനസ്സ് ഉറക്കെ പാടുകയാണ് .
"ഇനിയില്ലെനിക്കീ ഏകാന്തതയുടെ പടുമരം" .ഹേ....സജ്ന..... ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം നമുക്ക് മേൽ ചൊരിയുമെങ്കിൽനിന്നെ തേടി വരുന്നരാജകുമാരനായ് ഞാൻ മാറും . പ്രാർത്ഥനയുടെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ നമുക്ക് വേണ്ടി ഉയരുമെങ്കിൽ ചൂടേറ്റുവാടിയ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പാതിയും നിനക്കായിരിക്കും.വേനലിന്റെ ചൂടിലെ മാർച്ച് മാസത്തിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി പണികഴിപ്പിച്ച ആ ചരടിന്റെ ഒരറ്റത്ത് എന്റെ ഹൃദയമുണ്ടാകും ആ ഹൃദയം നിന്നോട് മന്ത്രിക്കും "നശ്വരമായ ഈ ജീവിതത്തിൽ അനശ്വരമായ സ്നേഹം ഞാൻ പകർന്നിടാം പകരം ജീവിത കാലം മുഴുവൻ കിട്ടാതെ പോയ വാത്സല്യത്തിന്റെ കൈകൾ ഒരു തണലായ്‌ ...ആശ്വാസമായ്‌ നീയും എന്നിലേക്ക്‌ അണയുക " .മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞ ജീവിതഇടവഴിയിൽ മുള്ളുകൾ വേദനിപ്പിക്കുമ്പോൾ നിനക്കായ് ഞാനും എനിക്കായ് നീയും കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് പൂങ്കാവനം തീർക്കണം അതിലുണ്ടാകുന്ന നന്മയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും റോസാപ്പൂക്കൾ നോക്കി നമുക്ക് പറയണം"ഒരിക്കലും പിരിയാത്ത ഇരുഹൃദയങ്ങളാണ് നമ്മളെന്ന്"  എന്നോ  നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ  പ്രണയവും   കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും  ഒരു മാലയിൽ   കോർത്ത്‌  അമ്മു  എന്ന സാങ്കല്പ്പിക കഥാപാത്രം   ഇനി നിന്നിൽ കാണുകയാണ് അല്ല  ഇനി നീ തന്നെയാണത് . സങ്കടങ്ങളുടെയും നഷ്ടപ്പെടുലകളുടെയും  കണക്കുകൾ   നിരത്തിവെച്ച് വിലപിക്കുന്ന  എനിക്ക്  സ്വന്തമായി  സ്നേഹിക്കാനുള്ളഒരു  മനസ്സ് മാത്രമേ ഉള്ളൂ .  കവിതയും   അക്ഷരങ്ങളെയും പ്രണയിക്കുന്ന  ഒരു ഭ്രാന്തൻ.  ആർഭാടങ്ങളും മത്സരങ്ങളും അരങ്ങുവാഴുന്ന ഈ ലോകത്ത്  ചെറിയ ജീവിതം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാണ് ഞാൻ സമ്പത്ത് കൊണ്ട്   വിലയിരുത്തുന്ന  ഈ  കറുത്ത ലോകത്ത്   സ്നേഹം കൊണ്ട് വില പറയാനേ  എനിക്കറിയൂ .  വെന്തുരുകിയ  ഹൃദയമാണ്   എങ്കിലും നിന്റെ ഹൃദയം ഉരുകാതെ നോക്കാം .
                                                                         
    ദെ   നിങ്ങളും  പ്രാർത്ഥിക്കണം  കേട്ടോ .     നിശയുടെ  സൗന്ദര്യംമദിരാശിയെപുൽകുന്നുഞാനും  നിദ്രയെ പുല്കട്ടെ  ദൂരെ  ദൂരെ  ഒരു  താരാട്ട് കേൾക്കുന്നു  മെല്ലെ മെല്ലെ  നിദ്രയുടെ സംഗീതവും.
                                                                              -ശുഭം -

                                                             


Sunday, June 02, 2013

പവിഴദ്വീപ്‌

                                             

                                                                  
"ഇതൊരു  കഥയല്ല  യാഥാർത്ഥ്യമാണ്‌ . ചിന്തകളുടെ ഭാരവും   അനുഭവങ്ങളുടെ  തീവ്രതയും അക്ഷരങ്ങളോട് പ്രണയിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ലേ  ആ സൃഷ്ടിയെ കഥ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌" .ഇത്രയും എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചിന്തകൾ കൂടുകൂട്ടിയ മനസ്സ് തലവേദനയായ്  പരിണമിച്ചു മെല്ലെ മെല്ലെ അനന്ദു മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു .മയക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ അനന്ദുന്റെ മനസ്സ് സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിറകിലേറി യാത്രയായി അങ്ങ് ദൂരേക്ക് എഴുകടലും കടന്ന് ദൂരേക്ക്  മാസ്മരികതയുടെ ദളങ്ങളാൽ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പവിഴ ദ്വീപിലേക്ക് .
                                                  രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ഒരു നിധിയും തേടി ബഹ്റൈൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പവിഴ ദ്വീപിലേക്ക് താൻ വന്നത് ചുറ്റും സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ഈ ദ്വീപിൽ ജീവിതത്തിന്റെ നല്ല ഇതളുകൾ ഹോമിക്കപ്പെടുമ്പോഴും സ്വപ്നങ്ങൾ നിറച്ച് പ്രതീക്ഷയുടെ തോണിയുമായി തുഴഞ്ഞിട്ടും കൈകൾ തളർന്നതല്ലാതെ കണ്ടില്ല സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പകരം വെക്കാൻ ഒന്നും ചുടുനിശ്വാസം നിറഞ്ഞ മുറിയിൽ നിന്ന്  ഓഫീസിലേക്കും മത്സരത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയും തീവ്രത നിറഞ്ഞ ഓഫീസിൽ നിന്ന് റൂമിലേക്കും  നടന്ന കണക്കെടുത്ത് നോക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ ആഴങ്ങളുടെ തൂക്കം കൂടി എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല .ഇനി വയ്യ നീര് വറ്റിയ വേര് പോലെയാകാൻ .പോകാനുള്ള അനുമതി കമ്പനിയിൽ നിന്ന്  വാങ്ങി. പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങൾ മുഴുവൻ നാടിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു ആരോടെന്നില്ലാതെ മനസ്സ് യാത്രപറഞ്ഞു  "ഞാൻ നിധി തേടിയലഞ്ഞു തോറ്റിരിക്കുന്നു, യാത്രയാകുന്നു  കടൽ കടന്ന് അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള എന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക്  ഗ്രാമത്തിലുള്ള എന്റെ കൂടാരത്തിലേക്ക്  പുഞ്ചിരി തൂകി നില്ക്കുന്ന ഹരിതകം മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു കുസൃതികാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ ചുംബിക്കുമ്പോൾ അടർന്നു വീഴുന്ന മഞ്ഞു തുള്ളികളെ ഞാൻ ഇപ്പോഴേ സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങുന്നു". 
                                                                          പോകുന്നതിന്റെ തലേന്ന് വൈകുന്നേരം പാസ്പോർട്ട്‌ വാങ്ങാൻ മാനേജരുടെ മുറിയിൽ വന്നനേരം ഹൃദയം നടുങ്ങി .ഇനി രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞേ പോകാൻ കഴിയൂ ഓഫീസിൽ ആളില്ല ചെറിയ വിങ്ങലുകൾ പോലും താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത മനസ്സ് നൊന്തു സ്വപ്നങ്ങൾ കരിക്കട്ടയായ് മാറി മുഖത്ത് ചായം പൂശുന്നു കണ്ണിൽനിന്നുതിർന്ന ചുടു കണ്ണുനീർ മുഖത്തെ വെളുപ്പിച്ചു പ്രവാസത്തിന്റെ കറുത്ത കൈകൾ വീണ്ടും പുണരുന്നു ജനിച്ച മണ്ണിൽ കാലുകുത്താൻ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പച്ചപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അലിയാൻ ഞാൻ ദയനീയമായി നോക്കി ഇല്ല കണ്ടില്ല മരുഭൂമിയിൽ മഞ്ഞുരുകുന്നത് കണ്ടില്ല നിറകണ്ണുകളോടെ യാചിച്ചു ഇല്ല കേട്ടില്ലാ ഹൃദയം നിലവിളിച്ചത് ആരും കേട്ടില്ല .വീണ്ടും കാത്തിരിപ്പിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയാണ് ജീവിതം എന്ന് മനസ്സിനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അതിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ചെക്കിൽ മോഹങ്ങളുടെ സൈൻ ചെയ്ത്  പ്രലോഭനങ്ങൾ കൊണ്ട്  പ്രവാസത്തിന്റെ രാക്ഷസന്മാർ കളിയാക്കി .പക്യതയില്ലാത്ത മനസ്സ് വീണ്ടും പിടഞ്ഞു ,വീണ്ടും കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന ദിവസങ്ങൾ അവസാനം ഫ്ലൈറ്റിന്റെ സമയത്തിന് രണ്ടു മണിക്കൂർ മുമ്പെ ചങ്ങലകൾ ഊരിയെറിഞ്ഞ് സ്വതന്ത്രനായി പക്ഷെ മനസ്സമാധാനമില്ലാത്ത യാത്രയാണ് എയർപോർട്ടിലേക്ക് അവിടെ നിന്നും പാസ്പോർട്ട്‌ കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ .പ്രതീക്ഷ തന്നെയാണ് ജീവിതം എന്ന് പഠിപ്പിച്ച നേരം അവസാനം പാസ്സ്പോർട്ട് കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ഹൃദയം ശാന്തമായി  ഒരു പെരുമഴ പെയ്തു തീർന്ന നിശബ്ദത .ആ നിശബ്ദതയാണ് മനസ്സമാധാനം, ഏറ്റവും വലിയ നിധി  താൻ എന്ത്  തേടി വന്നോ അതെനിക്ക് കിട്ടിയിരിക്കുന്നു ."ഹേ ദൈവമേ നീ എത്ര വലിയവൻ". ബഹ്റൈനിയായ മനെജേറെ വിളിച്ച് ഒന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ  ചുടുകണ്ണുനീരിന്റെ സാക്ഷിയോടെ ,ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട രാത്രികളുടെ  ഭാരത്തോടെ ,പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളിൽ കളിയാക്കലിന്റെ ചിരിയുമായ് വന്ന സഹപ്രവർത്തകന്റെ സ്‌നേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളുടെ ഞെട്ടലോടെ . ഹൃദയം നിലവിളിച്ചപ്പോൾ വാത്സല്യത്താൽ തലോടി പവിഴദ്വീപിലെ എന്റെ  അമ്മനക്ഷത്രം തന്ന കരുത്തോടെ .പ്രാർത്ഥിച്ച നല്ല മനസ്സുകളുടെ നന്മയോടെ "താങ്ക്    യു .........താങ്ക്  യു സൊ  മച്ച്  സർ
                                                   പുറത്ത് മഴ പെയ്തു തീർന്നപ്പോഴേക്കും അനന്ദുവിന്റെ കടലാസ്സിലും അക്ഷരങ്ങൾ പെയ്തു തീർന്നു "കാലം വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്നു ദിവസങ്ങൾ പലതും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു "ഇത്രയുമെഴുതിയിട്ട്  അനന്ദു തന്റെ തൂലിക എടുത്തു വെക്കുമ്പോൾ ഒരിറ്റ് കണ്ണുനീർ കടലാസ്സിൽ വീണ് അക്ഷരങ്ങളാൽ കുതിർന്നു  തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഈ കണ്ണുനീർ കണ്ട് പുഛിച്ച്  കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്ന രണ്ട് പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇന്നലെ പെയ്ത മഴക്കൊപ്പം അനന്ദു വായിച്ചുതീർത്ത ബെന്യാമിൻ എഴുതിയ ആടുജീവിതത്തിലെ  നിധി തേടിപ്പോയി സ്വന്തം ജീവിതം ബലികഴിച്ച ഹക്കീമും ,വർഷങ്ങളോളം  ആടിനെ പോലെ ജീവിച്ച ഇന്നും എവിടെയോ മനുഷ്യനെ പോലെ ജീവിക്കുന്ന നജീബും . 
                                                                                              - ശുഭം -


NB:ഈ കഥ ജയസൂര്യ ഓണ്‍ലൈന്‍ ,നീലക്കുയില്‍ മീഡിയ എന്നിവര്‍ക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് മലയാളം ബ്ലോഗേഴ്‌സ് ഗ്രൂപ്പ് ഒരുക്കുന്ന "താങ്ക് യൂ"എന്ന   ബ്ലോഗേർസ് മത്സരത്തിലേക്ക് അയച്ചിട്ടുള്ളതാണ് . മലയാളം ബ്ലോഗേർസ്  ഗ്രൂപ്പ്  സന്ദർശിക്കാൻ :https://www.facebook.com/groups/malayalamblogwriters/
താങ്ക് യൂ  ഫിലീമിനെ കുറിച്ച്  അറിയാൻ  :https://www.facebook.com/ThankYouMMovie)

                                                  
                                                                           .